محمدرضا نادری گیسور
مهلت آتش بس دوهفته ای ایران و امریکا در جنگ تحمیلی سوم بامداد امروز در حالی به پایان رسید که با وجود خبرهای گوناگون از اعزام هیات امریکایی به پاکستان و حتی، تمایل ایران به شرکت در دور تازه مذاکرات اسلام آباد، رفتارهای متناقض و اظهارات عجیب و غریب ترامپ در این زمینه تا آخرین لحظات ادامه یافت تا همگان مطمئن شوند که در زمینه نحوه پایان جنگ، او همچنان دچار بلاتکلیفی و سرگشتگی است.
رسانه های امریکایی از دو روز پیش از اعزام ونس معاون رییس جمهوری و رییس هیات مذاکره کننده امریکا به اسلام آباد خبر داده بودند اما شب گذشته معلوم شد که او هنوز واشنگتن را ترک نکرده و آمریکا طبق معمول دروغ گفته است.
از سوی دیگر، ایران نیز اعلام کرد مذاکره زیر سایه تهدید و نقض عهد را نمی پذیرد و حضور هیات ایرانی به ریاست «محمدباقر قالیباف» را منوط به «تغییر رفتار و مواضع امریکایی ها» کرد.
ایران، «زیاده خواهی و مطالبات غیرمعقول و غیرواقع بینانه، تغییر مکرر مواضع، تناقضگوییهای مستمر، و ادامه به اصطلاح محاصره دریایی که نقض تفاهم آتشبس محسوب میشود، به همراه لفاظیهای تهدیدآمیز» ترامپ را مانع پیشرفت مذاکرات ارزیابی و تصریح کرده است که در چنین شرایطی، دورنمای روشنی برای مذاکراتی نتیجهبخش تصور نمیشود.
اکنون ، انجام مذاکرات در برزخ بسر می برد و حتی معلوم نیست در نهایت آیا برگزار خواهد شد یا نه؟، هر چند پاکستان از دو طرف خواسته است مهلت آتش بس را تمدید کنند تا از آن فرصتی برای تداوم گفتگوها حاصل شود.
در حالی که موضع ایران در این زمینه روشن است و بر انجام «مذاکرات نتیجه بخش» و «به دور از تهدید» تاکید دارد، اما معلوم نیست ترامپ چه می خواهد. گروهی از کارشناسان و ناظران جهانی معتقدند ترامپ به دلیل شرایط درونی امریکا و پیامدهای منفی جنگ برای اقتصاد جهانی چاره ای جز حضور در مذاکرات ندارد، گروهی دیگر اما می گویند او همچون گذشته، تحت تاثیر القائات و شیطنت های «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی و نگرانی از افشای پرونده «اپستین» قرار خواهد گرفت و بار دیگر به جنگ روی خواهد آورد.
اما نتیجه هر چه باشد، تکلیف برای ما روشن است. ایران باید همچنان به تلاش خود برای تقویت و انسجام «مثلث موفقیت» در نبرد کنونی ادامه دهد؛ مثلثی که از «میدان، خیابان و دیپلماسی» شکل گرفته است.
در هر نبرد سرنوشتساز به ویژه نبرد کنونی ملت ایران، پیروزی های بدست آمده حاصل تلاش و حرکت فقط یک بخش از جامعه و نظام نیست و نخواهد بود، بلکه نتیجه همافزایی سه ضلع مکمل است که در طول ۵۰ روز اخیر ما بارها شاهد آن بوده ایم: حضور نظامیان در میدان نبرد، حضور مردم در خیابان و حضور دیپلماتها در میز مذاکرات. این سه، همچون مؤلفههای یک مثلث استوار، ضامن اقتدار و استمرار موفقیت ملت ما در مواجهه با فشارها، تهدیدها و جنگ طلبی های دشمن صهیونی – امریکایی است.
ضلع نخست، میدان است؛ جایی که سربازان، فرماندهان و نیروهای نظامی ما با ایثار و ازخودگذشتگی، از جان مردم و خاک وطن دفاع میکنند. پیروزیهای نظامی نهتنها مرزها را حفظ میکنند، بلکه روحیه ملی را تقویت میسازند و پشتوانهای واقعی برای سایر عرصهها هستند.
ضلع دوم، خیابان است؛ حضور مردم. بدون مشارکت و ایستادگی ملت، هیچ پیروزیای تداوم نخواهد داشت.
مردم با حضور خود در میدان ها و خیابان ها و در حالی که پرچم ایران را در دست دارند و سرود همبستگی می خوانند، هر روز و هر شب، پیام ایستادگی، همبستگی و مشروعیت را به جهانیان منتقل میکنند. آنان پشتیبان واقعی میداناند و با صبر و مقاومت خویش، معنای واقعی «پایداری ملی» را رقم میزنند.
اما ضلع سوم، عرصه حساس و سرنوشتساز دیپلماسی است؛ صحنهای که در آن، باید ثمره مقاومت و فداکاری دو ضلع دیگر، یعنی میدان و خیابان، به موفقیت سیاسی و حقوقی ترجمه شود. در این نقطه، دیپلماتها و هیات مذاکره کننده، وظیفهای بسیار ظریف و حیاتی دارند: آنها باید دستاوردهای میدانی را از میدان گلوله به میدان گفتگو انتقال دهند و کاری کنند که نتیجه پیروزی نظامی و پشتیبانی مردمی، در قالب توافقها، تضمینها و امتیازات پایدار سیاسی تثبیت شود.
دیپلماسی در این معنا، امتداد میدان است، نه گسست آن. اگر میدان، زبان قدرت را سخن میگوید، دیپلماسی باید قدرتِ زبان را به کار گیرد. هنر دیپلماتهای کارآزموده آن است که هیمنه مقاومت و قوت ملت را در قالب واژگان و نشستها و بیانیهها به ثمر بنشانند و اجازه ندهند دشمن با بازیهای سیاسی، ثمره ایثار سربازان و ملت را از بین ببرد.
بنابراین، پیروزی نهایی زمانی شکل میگیرد که گلوله سرباز، قدم مردم، و کلام دیپلمات در یک خط معنا حرکت کنند. هرگاه این سه، هماهنگ و همراستا بودهاند، تاریخ ملتها ورق خورده و عزتشان تثبیت شده است.
با چنین دیدگاهی، هر سه ضلع مثلث وظیفه دارند با اتحاد، همبستگی و اقتدار به وظایف خویش در دفاع از ملت و این آب و خاک عمل کنند و با چشمانی باز و حواس جمع، به حضور خود در صحنه ها و عرصه هایی که بر عهده آنها است، با قدرت ادامه دهند.
دشمن همواره می کوشد با شیوه های مختلف، پیام های تفرقه انگیز و شیطنت های گوناگون و گاه، حتی در لباس به ظاهر دوست و یا شعارهای تند، میان این سه ضلع موفقیت، گسست ایجاد کند.
دشمن این روزها بیش از گذشته به ایجاد گسست، اختلاف و بروز ضعف و چنددستگی در صفوف همبستگی ملت ایران و مثلث موفقیت آن چشم دوخته است.همه باید مراقب باشیم فریب دشمن را نخوریم.
اکنون، دست نظامیان ما باید در تمام لحظات روی ماشه باشد، مردم با صدای واحد در خیابان ها فریاد همبستگی سر دهند و دیپلمات ها با تمام وجود برای دفاع از ایران در صحنه جهانی فعالیت کنند.
شما چه نظری دارید؟